Rudie Pouwelsen – Samen maken we Nijmegen mooier
Geplaatst op donderdag 2 november 2017 Leestijd: 3.5 minuut
![Rudie Pouwelsen – Samen maken we Nijmegen mooier Rudie Pouwelsen – Samen maken we Nijmegen mooier](/__BLOG__/image/1000/rudie-pouwelsen-samen-maken-we-nijmegen-mooier.jpg)
De 56-jarige Rudie Pouwelsen dient bij de Koninklijke Marechaussee en woont met echtgenote Carine in de wijk Hazenkamp. Hij werd in 1961 in Nijmegen geboren en ging naar school in de Keizer Karelstad. Op 18 jarige leeftijd nam hij dienst bij de Koninklijke Marechaussee en verliet Nijmegen. Het duurde 25 jaar voordat hij voorgoed terugkeerde naar de Waalstad. In 1981 trok hij naar België verhuisd om voor de NATO te werken. Bij de zuiderburen ontmoette hij zijn Carine en op 14 juli 1984 trouwden ze in Sint Eloois Winkel (B). In al die jaren werd Rudie op verschillende plaatsen, tot in Rusland toe, gedetacheerd, maar in 2004 keerde hij terug naar Nijmegen waar hij sedertdien woont. Op dit moment werkt Rudie op het opleidingscentrum van de KMar in Apeldoorn en werkt Carine in het Radboud UMC.
1. Waarom hou jij van Nijmegen?
We hebben overal in Europa gewoond, onder andere in zowel Vlaanderen als Wallonië in Belgie, in Noord Duitsland en in Hoofddorp. Ik ben zes maanden in Bosnië en Kroatië op missie geweest en werkte een korte periode in Moskou, Rusland. Al die ervaringen geven je een bredere blik op steden en de wereld. Nijmegen biedt veel maar is voor mij niet zalig makend. Door al die verhuizingen zie ik de voor- én nadelen van het langdurig wonen in één stad, in dit geval Nijmegen.
2. Wat is de mooiste herinnering aan Nijmegen?
Het zijn vooral jeugdherinneringen, omdat ik toen ik 18 was Nijmegen heb verlaten. Ik speelde waterpolo bij Zeus en ging naar de detailhandelschool op de Goffert. Zo komen er wel nostalgische, misschien wel melancholische gedachten boven drijven. Bijvoorbeeld: op de fiets naar school zonder de verkeersdrukte en de haast van tegenwoordig. In de winter lekker schaatsen in de Ooij en verjaardagsfeestjes in de kelder van ons huis in In de Betouwstraat (het gebouw waar later Sengers en Habbekrats in zaten, red.), waarbij we de deuren van de garage wagenwijd open zetten voor frisse lucht en er mensen naar beneden kwamen, die we niet kenden maar die dachten dat het een discotheek was. Oh ja, sigaretten en sigaren in een glas op tafel en iedereen rookte. Die tijden waren dat. Geen computer, tablet of smartphone, je kon elkaar nog verhalen vertellen als je bij elkaar kwam.
3. Hoe kunnen we Nijmegen nog mooier maken?
Nog mooier? Da's een lastige, want er gebeurt best wel veel. Grote feesten en festivals vinden hier plaats, allemaal veilig, super gezellig en goed georganiseerd. De Goffert, hier valk om de hoek, speelt daar een steeds belangrijkere rol in. Prima, hebben we geen moeite mee. Gemeente Nijmegen moet de organisatie van die feesten en concerten en zo wel mogelijk blijven maken. Dat wil zeggen: de kosten voor organisatoren niet teveel opdrijven. Dat kan ten koste gaan van de diversiteit en de bezoekersaantallen. Want de bezoekers betalen uiteindelijk het gelag. Als je hoort wat kermisexploitanten moeten betalen voor een standplaats op de najaarskermis. Schrikbarend.
Met een betere doorstroming van het verkeer maken we Nijmegen mooier. De laatste veranderingen zijn naar mijn mening geen verbetering. Laten we iets doen aan verkeersknelpunten, bijvoorbeeld het kruispunt Energieweg/Industrieweg. Dat is voor menig verkeersdeelnemer een waar doolhof. De versmalling van de Graafseweg maakt het er ook niet beter op, de Willemsweg is voor fietsers een stuk onveiliger geworden. Door de laatste wijzigingen staat het op de Sint Annastraat nu ook elke dag vast.
Nijmegen wordt mooier als iedereen gewoon zijn steentje bijdraagt aan een fijn leefklimaat, óók in het verkeer. Door gewoon een beetje rustiger, lief en behulpzaam met elkaar om te gaan bereiken we al heel veel.
4. Wat is je favoriete plek in Nijmegen?
Om heel eerlijk te zijn: mijn favoriete plek in Nijmegen is mijn eigen tuin. Daar kan ik lekker rustig een sigaartje roken, met een portje er bij. Genieten man. Natuurlijk zijn er meer plekjes waar we het heerlijk vinden om even te zitten, zoals bij 'De Blonde Pater' in de Houtstraat. Altijd vriendelijk en heerlijke koffie daar.
5. Wat draag jij persoonlijk bij aan het mooier maken van Nijmegen?
Als enkeling heb je daarin niet zoveel te willen, maar je kunt zeker je steentje bijdragen.
Samen, en dan bedoel ik ook echt alle inwoners van Nijmegen, kunnen we Nijmegen zeker mooier maken. Onder andere door een beetje meer verantwoording te nemen voor ons eigen handelen. Anderen helpen waar het kan, mantelzorg verlenen aan mensen in je directe omgeving.
1. Waarom hou jij van Nijmegen?
We hebben overal in Europa gewoond, onder andere in zowel Vlaanderen als Wallonië in Belgie, in Noord Duitsland en in Hoofddorp. Ik ben zes maanden in Bosnië en Kroatië op missie geweest en werkte een korte periode in Moskou, Rusland. Al die ervaringen geven je een bredere blik op steden en de wereld. Nijmegen biedt veel maar is voor mij niet zalig makend. Door al die verhuizingen zie ik de voor- én nadelen van het langdurig wonen in één stad, in dit geval Nijmegen.
2. Wat is de mooiste herinnering aan Nijmegen?
Het zijn vooral jeugdherinneringen, omdat ik toen ik 18 was Nijmegen heb verlaten. Ik speelde waterpolo bij Zeus en ging naar de detailhandelschool op de Goffert. Zo komen er wel nostalgische, misschien wel melancholische gedachten boven drijven. Bijvoorbeeld: op de fiets naar school zonder de verkeersdrukte en de haast van tegenwoordig. In de winter lekker schaatsen in de Ooij en verjaardagsfeestjes in de kelder van ons huis in In de Betouwstraat (het gebouw waar later Sengers en Habbekrats in zaten, red.), waarbij we de deuren van de garage wagenwijd open zetten voor frisse lucht en er mensen naar beneden kwamen, die we niet kenden maar die dachten dat het een discotheek was. Oh ja, sigaretten en sigaren in een glas op tafel en iedereen rookte. Die tijden waren dat. Geen computer, tablet of smartphone, je kon elkaar nog verhalen vertellen als je bij elkaar kwam.
3. Hoe kunnen we Nijmegen nog mooier maken?
Nog mooier? Da's een lastige, want er gebeurt best wel veel. Grote feesten en festivals vinden hier plaats, allemaal veilig, super gezellig en goed georganiseerd. De Goffert, hier valk om de hoek, speelt daar een steeds belangrijkere rol in. Prima, hebben we geen moeite mee. Gemeente Nijmegen moet de organisatie van die feesten en concerten en zo wel mogelijk blijven maken. Dat wil zeggen: de kosten voor organisatoren niet teveel opdrijven. Dat kan ten koste gaan van de diversiteit en de bezoekersaantallen. Want de bezoekers betalen uiteindelijk het gelag. Als je hoort wat kermisexploitanten moeten betalen voor een standplaats op de najaarskermis. Schrikbarend.
Met een betere doorstroming van het verkeer maken we Nijmegen mooier. De laatste veranderingen zijn naar mijn mening geen verbetering. Laten we iets doen aan verkeersknelpunten, bijvoorbeeld het kruispunt Energieweg/Industrieweg. Dat is voor menig verkeersdeelnemer een waar doolhof. De versmalling van de Graafseweg maakt het er ook niet beter op, de Willemsweg is voor fietsers een stuk onveiliger geworden. Door de laatste wijzigingen staat het op de Sint Annastraat nu ook elke dag vast.
Nijmegen wordt mooier als iedereen gewoon zijn steentje bijdraagt aan een fijn leefklimaat, óók in het verkeer. Door gewoon een beetje rustiger, lief en behulpzaam met elkaar om te gaan bereiken we al heel veel.
4. Wat is je favoriete plek in Nijmegen?
Om heel eerlijk te zijn: mijn favoriete plek in Nijmegen is mijn eigen tuin. Daar kan ik lekker rustig een sigaartje roken, met een portje er bij. Genieten man. Natuurlijk zijn er meer plekjes waar we het heerlijk vinden om even te zitten, zoals bij 'De Blonde Pater' in de Houtstraat. Altijd vriendelijk en heerlijke koffie daar.
5. Wat draag jij persoonlijk bij aan het mooier maken van Nijmegen?
Als enkeling heb je daarin niet zoveel te willen, maar je kunt zeker je steentje bijdragen.
Samen, en dan bedoel ik ook echt alle inwoners van Nijmegen, kunnen we Nijmegen zeker mooier maken. Onder andere door een beetje meer verantwoording te nemen voor ons eigen handelen. Anderen helpen waar het kan, mantelzorg verlenen aan mensen in je directe omgeving.